Luc Dupanloup, beter bekend onder zijn pseudoniem Dupa, werd op 12 februari 1945 geboren in Montignies-sur-Sambre in de streek van Charleroi en is gestorven op 8 november 2000 te Ottignies (België).

Tot 1963 was hij een modelleerling. In die periode ontdekt hij de strip en aangemoedigd door Maurice Tillieux, de schepper van Guus Slim, schrijft hij zich in op de Academie van Beeldende Kunsten in Brussel, waar hij drie jaar lang de tekenlessen volgt. Na afloop daarvan ontmoet hij Greg, destijds hoofdredacteur van het weekblad Kuifje, en wordt diens assistent. Hij werkt mee aan series zoals Kees en Klaas en Olivier Blunder, waarvan hij de achtergronden tekende.

In 1968 vraagt Greg, die een gagpagina tekortkwam om een nummer van het weekblad voor de jeugd van 7 tot 77 jaar af te sluiten, hem een stripfiguur te bedenken. Dupa tekent een grote witte haarbal op poten en geeft dit dier een gemoedelijk aanzien. Hoe moet hij hem noemen? De naam van een bot, want het is een hond. Ja, maar welk? Tibia? Radius? Het wordt Cubitus (ellepijp) in het Frans, Dommel in het Nederlands... Zo maakt de trouwe viervoeter Dommel, die is ontsproten aan de tomeloze verbeelding van Dupa, op 16 april 1968 zijn entree in het weekblad Kuifje. Aanvankelijk heeft hij nog geen baasje, maar een jaar later wordt hij geadopteerd door een zekere Semafoor, een zeebonk in ruste...

In 1971 neemt Dupa Chlorofyl en Minimum, de geesteskinderen van Raymond Macherot, over en tekent vijf jaar lang hun belevenissen op tekst van Greg en nadien van Bob de Groot.

In 1980 bedenkt Dupa de dolkomische belevenissen van Niky, een gezette en sympathieke vrachtwagenchauffeur die smoorverliefd op zijn kar is.

In 1988 zet de enorme internationale populariteit van Dommel een animatiestudio ertoe aan de reeks te bewerken tot een reeks van 104 afleveringen. Deze tekenfilms voor televisie worden nog regelmatig door verschillende televisiestations in Europa, de Verenigde Staten, Japan en het Midden-Oosten uitgezonden.

In 1993 kent het stripfestival van Illzach (Frankrijk) aan Dupa de Prix 110 d´Or toe en bekroont daarmee zijn gehele oeuvre.

In 1994 geven de Belgische posterijen, als hoogste eerbewijs, een Dommel-postzegel uit in het kader van hun jaarlijkse Filatelie van de Jeugd-uitgifte. Op 7 december van datzelfde jaar verenigt de Gemeente Brussel Dommel en Manneken Pis en maakt hem tot de hoofdpersoon van een grote muurschildering op de gevel van de Vlaanderenstraat 109, die jaarlijks door duizenden toeristen uit de hele wereld wordt bewonderd.