Yann Lepennetier is in 1954 geboren in Marseille. Op zijn twintigste debuteert hij als tekenaar met een Carte blanche in Spirou. Samen met Conrad lanceert hij in datzelfde weekblad in 1980 Les Innommables. Hét wapenfeit bij uitstek van het grafische commando Yann-Conrad blijven de haut de pages, de 'koppen' in Spirou. Bandjes waarin de twee hun ongezouten kritiek spuien. (1980 - 81) Na een guerrilla van 43 nummers worden ze verzocht voor hun bijtende humor een ander publiek te zoeken. Een strategische terugtocht naar het maandblad Circus is dus noodzakelijk.
Yann houdt ervan de spot te drijven met dat waar hij gek op is. Hij creëert, als grote verzamelaar van de omslagen van Pierre Joubert voor Bob Morane, (altijd met Conrad) Bob Marone (1983). Bob Morane kan eindelijk flirten met Bill Balantine. Yann verzamelt vele medewerkers om zich heen: Frank Le Gall, om Yoyo te schrijven en vervolgens een avontuur van Théodore Poussin, Denis Bodart voor Célestin Spéculoos in Circus en vervolgens Nicotine Goudron in l'Echo des Savanes. Voor Yves Chaland werkt hij mee aan het scenario van de 3 Freddy Lombard en een onvoltooide Spirou et Fantasio.
Yann blinkt eveneens uit in het realistische scenario. Onder het pseudoniem Balac'h werkt hij mee aan het scenario van het eerste album van Sambre. Tako (tekeningen Michetz), Les Spectres du Tsar (tekeningen Olivier Neuray), Les Trois Cheveux Blancs (tekeningen Hausman) en Pin Up (tekeningen Berthet) zijn getuigen van het feit dat we hem niet domweg mogen stoppen in het vakje humorist.
Maar met het hernemen van de scenario's van de Marsupilami verovert hij het grote publiek. Hij start de opvolging van Greg (de scenarist van de 2 eerste albums) met een stout staaltje: Mars le Noir. De iconoclast Yann heeft de meesters van het blad Spirou uit de grote tijd altijd in ere gehouden. Mijn meest geliefde albums waren Le Nid du Marsupilami, Chaminou et le Khrompire en alle Gil Jourdans, verklaart hij in het begin van de jaren 90 jaren.
Yann, de grote kenner van de Oostbloklanden, met een indrukwekkende culturele bagage en een buitengewoon observatievermogen, wordt met Léonid et Spoutnika (Marsu Productions) de kroniekschrijver bij uitstek van de Glasnost. Dat alles ondersteund door de tekeningen van een geweldig goed functionerende Bercovici. Marc Hardy is ongetwijfeld, samen met Conrad, zijn meest geliefde tekenaar. Na La Patrouille des Libellules en Lolo et Sucette lanceert het duo les Croqu'la Vie (Marsu Productions). Op een vergeten planeet (waarvan de grond bestaat uit stof van beenderen) heet een familie lollige kadavers iedereen die op aarde ongewenst is welkom. Les Croqu'la Vie onthult ons de geschiedenis na Pierre Tombal.